اخبار

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد  ، یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد

17 مهر ماه 1399 استاد محمدرضا شجریان ، صدای ایران در بیمارستان جم تهران ، دار فانی را وداع گفت.

یقینا بواسطه ی رابطه ی عمیق بین مردم و هنرمندی که سالها ثابت کرد که صدای مردمش بوده است ،

جایگاهی فراتر از دیگران بود و می توان فقدان خسروی آواز ایران ، استاد محمدرضا شجریان را

عمومی ترین ، مردمی ترین عزاداری ایران نامید.

مقرر شده است که مراسم خاکسپاری این هنرمند برجسته طبق وصیت ایشان در طوس ، مشهد

و در کنار آرامگاه فردوسی بزرگ صورت بگیرد.

 

بی تردید این تصمیم گیری هوشمندانه است زیرا هر دوی آنها نقشی اساسی در حفظ زبان و هنر ایران

در مقابل تهاجم فرهنگی و تخریب آن داشته اند.

با توجه به اینکه مدت هاست ملت ایران از بیماری استاد محمد رضا شجریان آگاهی کامل داشته اند اما

باور فقدان این اسطوره ی بزرگ برای تک تکمان سخت و حزن برانگیز است.

تاریخ و هویت ملی

وی برای تمام نسل ها و ملت ایران پنجره ای تازه برای شناخت موسیقی ، تاریخ و هویت ملی بود.

و اکثر ایرانی ها با وجود منابع خوب و معتبر از شعرای ایرانی که در دسترس عموم می باشد اما

یقینا شعرای نامدار سرزمینمان همچون سعدی ، حافظ ، عطار و سایر شعرایمان را

با صدای استاد شجریان شناخته اند. صدایی که با دیدی وسیع و تفکری موشکافانه از جنس موسیقی

تاریخ موسیقی ایران را شکل داده و با تبحر و مهارت استادانه ی خویش نسبت به موسیقی ایرانی

آوازها و دستگاههای آواز ایرانی ، موسیقی ایرانی را به نقطه ی اوج خود برساند.

فارغ از کارنامه ی هنری استاد شجریان در دهه های مختلف ، اشاره ی کوتاهی به همراهان وی

در دهه 1380 خواهیم داشت که حاصل آن دو آلبوم

  • بی تو به سر نمی شود
  • فریاد

که این آثار در کنار همایون شجریان و سایر بزرگان موسیقی ایران حسین علیزاده و کیهان کلهر صورت گرفت.

استاد جلیل شهناز یکی از اسطوره هایی بود که علاوه بر همکاری مشترک ایشان و استاد شجریان ، یکی از الهام بخش های استاد شجریان محسوب می شده.

حسین علیزاده در واکنش به درگذشت استاد شجریان گفت:

تو تا ابد خواهی ماند ، تو تا ابد خواهی خواند

و کیهان کلهر نیز اینگونه نوشت: جان از تن آواز رفت

2 دیدگاه در “دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

  1. راد گفت:

    هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق ، ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما

  2. شهره گفت:

    حافظ چو نوای دلکشت گوش گرفت
    خیام صفت ز ساغرت نوش گرفت

    ای رستم آواز ، کنون با صد شوق
    فردوسی توسی ات در آغوش گرفت

    شعر از سالک همدانی

    خسرو آواز ایران با نوای غمبار همایون در خاک توس آرام گرفت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *